Project omschrijving

Een auto-ongeluk in april 2019 zette het leven van Kim volledig op zijn kop. Ze was op dat moment 10 weken zwanger, maar de tijd die voor haar lag zag er helaas niet rooskleurig uit.

“In eerste instantie leek het mee te vallen. Ik dacht dat ik er met flinke hoofdpijn en spierpijn vanaf zou komen. Maar al snel ging het hard achteruit en kon ik eigenlijk helemaal niets meer. Bijna 6 weken heb ik plat op de bank gelegen. Was tot niets meer in staat en alles deed me pijn.”

Via de huisarts werd Kim verwezen naar een fysiotherapeut. Die ging aan de slag met haar rug- en nekklachten. “Ik moest letterlijk alles stapje voor stapje opnieuw leren. Het doel was om pijnlozer door het leven gaan, maar de behandelingen zelf waren heftig en pijnlijk. Ondertussen vorderde mijn zwangerschap en ging alle energie in mijn lijf gelukkig daarheen, maar lag mijn herstel stil.

Iedereen was op eilandjes met mij bezig,
maar niemand zag het totale plaatje

Eind oktober 2019 is Kim bevallen. “Na de bevalling mocht ik niet sporten en ik had het idee dat ik helemaal niet meer vooruit kwam. De huisarts verwees me naar een ergotherapeut. Maar ik kreeg steeds meer het gevoel dat iedereen op eilandjes met mij aan de slag was. Niemand zag het totale plaatje.”

Zoontje Max was inmiddels 5 maanden oud. Hij was onrustig en huilde veel. “Ik was bekend met osteopathie en heb zelf een afspraak met Rob gemaakt om te kijken wat hij voor Max kon betekenen. Bij de intake schakelde Rob echter al snel over naar mij. Hij vroeg hoe het met míj ging. Dat was een confronterende en heftige sessie.  Iets wat ik diep van binnen voelde werd hardop uitgesproken. Namelijk dat de onrust van Max waarschijnlijk een weerspiegeling was van hoe het met mij ging.”

De onrust van mijn zoontje Max
was een weerspiegeling van hoe het met míj ging

Door haar fysieke toestand was Kim in de eerste maanden nauwelijks in staat geweest om voor Max te zorgen. “Hij woog 4 kilo, maar voor mij was hij te zwaar om te dragen. Als hij huilde kon ik hem niet troosten. Ik voelde me schuldig en verdrietig”. Naast de fysieke last, is Kim ook veel emotionele ballast gaan dragen. Dat stond haar herstel in de weg. “na de emotionele intake heeft Rob niet alleen Max, maar ook mij direct behandeld. Ik weet nog dat ik op de terugweg in de auto tegen mijn moeder zei, “ik voel voor het eerst in maanden dat ik een ontspannen lichaam heb”. Ik was gewoon vergeten hoe dat voelde, zo bijzonder!”

Ik voelde voor het eerst in maanden dat mijn lichaam ontspannen was.
Ik was vergeten hoe dat voelde!

Met Max ging het na 1 behandeling al stukken beter. Kim is zelf met het traject verder gegaan. “Ik blijf het een bijzondere, maar ook ongrijpbare therapie vinden. Rob nam echter alle tijd om me uit te leggen hoe alles in het lichaam met elkaar verbonden is. En hoe organen een rol kunnen spelen bij emoties.  Hij deed dat op een toegankelijke en luchtige manier. Bijzonder hoe het dan toch kon gebeuren dat ik na een fijne behandeling thuis kwam en opeens in tranen uitbarstte. Zeker 2 uur heb ik gehuild, terwijl ik het niet zag aankomen. Maar Rob blijkbaar wel. Later legde hij mij uit dat dat kan gebeuren na behandeling van het emotionele systeem.”

Er is letterlijk en figuurlijk veel losgekomen

Bij Kim is letterlijk en figuurlijk veel los gekomen. Inmiddels zijn er zo’n 6 á 7 behandelingen geweest en is er veel veranderd. “Ik werk weer volledig, maar nog belangrijker, ik kan helemaal zelf voor Max zorgen en van hem genieten. In dokterstermen is er sprake van een whiplash en chronische pijn. Dat betekent dat ik waarschijnlijk nooit helemaal de oude word. Maar sinds ik bij Rob kom is de pijn draaglijk geworden en beheerst het niet meer mijn leven. Ik sta nu op het punt dat het acceptabel wordt om mee te leren leven. Dat had ik een jaar terug niet gedacht”.